ŞİİRDİR GÖZYAŞI
  Yunus Emre
 
Aşkın aldı benden beni


Aşkın aldı benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dün ü gün
Bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinirim
Ne yokluğa yerinirim
Aşın ile avunurum
Bana seni gerek seni

Aşkın âşıklar öldürür
Aşk denizine dalınır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni

Aşkın şarabından içem
Mecnun olup dağa düşem
Sensin dün ü gün endişem
Bana seni gerek seni

Yunus'dur benim aadım
Gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni

Yunus Emre

ilim bilmektir ilim kendi bilmektir


İlim ilim bilmektir ilim kendi bilmektir
Sen kendini bilmezsin ya nice okumaktır

Okumaktan mânâ ne kişi Hakk' ı bilmektir
Çün okudun bilmezsin ha bir kuru ekmektir

Okudum bildim deme çok tâat kıldım deme
Eri Hak bilmez isen abes yere yelmektir

Dört kitabın mânası bellidir bir elifte
Sen elifi bilmezsin bu nice okumaktır

Yiğirmi dokuz hece okusan uçtan uca
Sen elif dersin hoca mânası ne demektir

Yunus Emre de hoca gerekse bir var hacca
Hepsinden iyice bir gönüle girmektir

Yunus Emre

kime kim dervişlik bağışlana


Her kime kim dervişlik bağışlana
Kalpı gide pâk ola gümüşlene

Nefesinden misk ile amber tüte
Budağından il ü şar yemişlene

Yaprağı dertli için derman ola
Gölgesinden çok kademler işlene

Aşkın gözü yaşı hem göl ola
Ayağından saz bitip kamışlana

Cümle şair dost bbahçesi bülbülü
Yunus emre arda dürraçlana


Yunus Emre

Gönlüm düştü bu sevdâya


Gönlüm düştü bu sevdâya
Gel gör beni aşk n' eyledi
Başım verdim kavgaya
Gel gör beni aşk n' eyledi

Ben yürürüm yana yana
Aşk boyadı beni kana
Ne âkilim ne divâne
Gel gör beni aşk n' eyledi

Gâh eserim yeller gibi
Gâh tozarım yollar gibi
Gâh akarım seller gibi
Gel gör beni aşk n' eyledi

Akar sulayın çağlarım
Dertli ciğerim dağlarım
Şeyhim anuban ağlarım
Gel gör beni aşk n' eyledi

Ya elim al kaldır beni
Ya vaslına erdir beni
Çok ağlatttın güldür beni
Gel gör beni aşk n' eyledi

Ben yürürüm ilden ile
Şeyh anarım dilden dile
Gurbette hâlim kim bile
Gel gör beni aşk n' eyledi

Mecnûn oluban yürürüm
O yâri düşte görürüm
Uyanıp melûl olurum
Gel gör beni aşk n' eyledi

Ben Yunus-ı biçâreyim
Baştan ayağa yâreyim
Dost ilinde âvâreyim
Gel gör beni aşk n' eyledi

Yunus Emre

Haktan inen şerbeti


Hâk' tan inen şerbeti
İçtik Elhamdülillah
Şol kudret denizini
Geçtik Elhamdülillah

Şol karşıki dağlar
Meşeleri bağları
Sağlık saflık ile
Geçtik Elhamdülillah

Kuru idik yaş olduk
Ayak idik baş olduk
Havalandık kuş olduk
Uçtuk Elhamdülillah

Vardığımız illere
Şol sâfa gönüllere
Halka Taptuk mânisin
Saçtık Elhamdülillah

Beri gel barışalım
Yâd isen bileşelim
Atamız eylerdi
Eştik Elhamdülillah

Derildik pınar olduk
İrkildit ırmak olduk
Aktık denize daldık
Taşık Elhamdülillah

Taptuk'un tapusunda
Kul olduk kapusunda
Yunus miskin çığ idik
Piştik Elhamdülillah


Yunus Emre

hey kardeş hakkı bulam mı dersin


Be hey kardeş hakkı bulam mı dersin
Hakka yarar amel işlemeyince
Bu sırrın öterin duyam mı dersin
Mürşid-i kâmille başlamayınca

Gel hey kardeş gel sen birliğe özen
Birliktir her nefsin kal'asınn bozan
Hiç kendi kendine kaynar mı kazann
Çevre yanın ateş eylemeyince

Aşkın odu geldi yüreğim harlar
Aşkı olan, arı kendini neyler
Behey Yunus sana söyleme derler
Ya ben öleyim mi söylemeyince


Yunus Emre

bir şaha kul ola gör

Gel bir şaha kul ola gör
Hergiz ma'zul olmaz ola
Bir eşiğe yastanı gör
Kimse elden almaz ola

Bir toyu toylaamak gerek
Bir soyu soylamak gerek
Bir sözü söylemek gerek
Melekler de bilmez ola

Yunus imdi var tak otur
Yüzünü hazrete götür
Özün gibi bir er getir
Hiç cihana gelmez ola

Yunus Emre

Geldi geçti ömrüm benim şol yel esip geçmiş gibi


Geldi geçti ömrüm benim şol yel esip geçmiş gibi
Hele bana şöyle geldi bir göz açıpyummuş gibi

İşbu söze Hak tanıktır bu cân bu gövdeye konuktur
Bir gün ola çıka gide kafesten kuş uçmuş gibi

Miskin âdem oğlanını benzetmişler ekinciye
Kimi biter kimi yiter yere tohum saçmış gibi

Bu dünyada bir nesneye yanar içim göynür özüm
Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi

Bir hastaya vardım ise bir içim su verdin ise
Yarın anda karşı gele Hak şarabın içmiş gibi

Bir miskini gördün ise bir eskice verdin ise
Yarın ona karşı gele hulle donun biçmiş gibi

Yunus Emre bu dünyada İki kişi kalır derler
Meğer Hızır İlyaz ola âb-ı hayat içmiş gibi


Yunus Emre

Yok yere geçirdim günü

Yok yere geçirdim günü
Ah n' ideyim ömrüm seni
Seninle olmadım ganî
Ah n' ideyim ömrüm seni

Geldim ve geçtim bilmedim
Ağlayıp gussa yemedim
Senden ayrılmam demedim
Ah n' ideyim ömrüm seni

Hayrım şerrim yazılısar
Ömrüm ipi üzülüser
Sûret benden bozulusar
Ah n'ideyim ömrüm seni

Gidip geri gelmeyesin
Gelip beni bulmayasın
Bu benliğe sermayesin
Ah n' ideyim ömrüm seni

Kan sana güvendiğim
Sevibeni özendiğim
Kaldı külli kazandığım
Ah n'ideyim ömrüm seni

Miskin Yunus gidisersin
Uzak sefer edisersin
Hasret ile kallsarsın
Ah n' ideyim ömrüm seni


Yunus Emre

Dervişlik baştadır,tacda değildir.

Dervişlik baştadır,tacda değildir.
Kızdırmak oddadır, sacda değildir
Eğer bir müminin kalbin yıkarsan
Hakka eylediğin secde değildir

Ararsan Allah'ı kalbinde ara
Kudüs' te Mekke'de Hac'da değildir
Kabul et Yunus'un ergen sözünü
Tezcek gelir başa, geçte değildir


Yunus Emre

Taştın yine deli gönül

Taştın yine deli gönül
Sular gibi çağlar mısın
Aktın yine kanlı yaşım
Yollarımı bağlar mısın

N' idem elim ermez yâre
Bulunmaz derdime çâre
Oldum ilimden âvâre
Beni burda eğler misin

Yavu kıldım ben yoldaşı
Onulmaz bağrımın başı
Gözlerimin kanlı yaşı
Irmak olup çağlar mısın

Ben toprak oldum yoluna
Sen aşırı gözetirsin
Şu karşıma göğüs gerip
Taş bağırlı dağlar mısın

Harâmi gibi yoluma
Arkuru inen karlı dağ
Ben yârimden ayrı düştüm
Sen yolumu bağlar mısın

Karlı dağların başına
Salkım salkım olan bulut
Saçın çözüp benim için
Yaşın yaşın ağlar mısın

Esridi Yunus' un cânı
Yoldayım illerim kanı
Yunus düşte gördü seni
Sayru mısın sağlar mısın


Yunus Emre

Evvel benem âhır benem

Evvel benem âhır benem
Canlara can olan benem
Azıp yolda kalmışlara
Hızır meded eren benem

Düz döşedim bu yerleri
Baskı kodum bu dağları
Sayvan gerdim bu gökleri
Geru sonra düren benem

Bir niceye verdim emir
Devlet ile sürdü ömür
Yanan kömür kızan demir
Örse çekiç salan benem

Yunus değil bunu diyen
Kendiliğidir söyleyen
Mutlak kâfir inanmayan
Evvel âhır heman benem


Yunus Emre

Biz dünyâdan gider olduk


Biz dünyâdan gider olduk
Kalanlara selâm olsun
Bizim için hayır dua
Kılanlara selâm olsun

Ecel büke belimizi
Söyletmeye dilimizi
Hasta iken hâllmizi
Sor anlara selâm olsun

Tenim ortaya açıla
Yakasız gömlek biçile
Bizi bir âsân vech ile
Yuyanlara selâm olsun

Azrail alır cânımız
Kurur damarda kanımız
Yuyucağın kefenimiz
Soranlar a selâm olsun

Salâ verile kasdımıza
Gider olduk dostumuza
Namaz için üstümüze
Duranlara selâm olsun

Dünyâya gelenler gider
Hergiz gelmez yola gider
Bizim hâlimizden haber
Soranlara selâm olsun

Miskin Yunus söyler sözün
Yaş doldurmuş iki gözün
Bizi bilmeyen ne bilsin
Bilenlere selâm olsun


Yunus Emre
YUNUS EMRE'den

Aşkın aldı benden beni 
Bana seni gerek seni 
Ben yanarım dünü günü 
Bana seni gerek seni 

Ne varlığa sevinirim 
Ne yokluğa yerinirim 
Aşkın ile avunurum 
Bana seni gerek seni 

Aşkın aşıklar öldürür 
Aşk denizine daldırır 
Tecelli ile doldurur 
Bana seni gerek seni 

Aşkın şarabından içem 
Mecnun olup dağa düşem 
Sensin dünü gün endişem 
Bana seni gerek seni 

Sufilere sohbet gerek 
Ahilere ahret gerek 
Mecnunlara Leyla gerek 
Bana seni gerek seni 

Eğer beni öldüreler 
Külüm göğe savuralar 
Toprağım anda çağıra 
Bana seni gerek seni 

Cennet cennet dedikleri 
Birkaç köşkle birkaç huri 
İsteyene ver anları 
Bana seni gerek seni 

Yunus'dur benim adım 
Gün geçtikçe artar odum 
İki cihanda maksudum 
Bana seni gerek seni 


Dağlar ile taşlar ile 
Çağırayım Mevlâm seni 
Seherlerde kuşlar ile 
Çağırayım Mevlâm seni 

Sular dibinde mâhiyle 
Sahralarda âhû ile 
Abdal olup yâhû ile 
Çağırayım Mevlâm seni 

Gökyüzünde İsa ile 
Tûr dağında Musa ile 
Elindeki asa ile 
Çağırayım Mevlâm seni 

Derdi öküs Eyyûb ile 
Gözü yaşlı Ya’kûb ile 
Ol Muhammed mahbûb ile 
Çağırayım Mevlâm seni 

Bilmişim dünya halini 
Terk ettim kiyl-ü kâlini 
Baş açık ayak yalını 
Çağırayım Mevlâm seni 

Yûnus okur diller ile 
Ol kumru bülbüller ile 
Hakkı seven kullar ile 
Çağırayım Mevlâm seni.


İşidin ey yârenler 
Kıymetli nesnedir aşk 
Değmelere bitinmez 
Hürmetli nesnedir aşk 

Dağa düşer kül eyler 
Gönüllere yol eyler 
Sultanları kul eyler 
Hikmetli nesnedir aşk 

Kime kim vurdu ok 
Gussa ile kaygu yok 
Feryad ile âhi çok 
Firkatli nesnedir aşk 

Denizleri kaynatır 
Mevce gelir oynatır 
Kayaları söyletir 
Kuvvetli nesnedir aşk 

Miskin Yunus neylesin 
Derdin kime söylesin 
Varsın dostu toylasın 
Lezzetli nesnedir aşk 


Hak cihana doludur
Kimseler Hakkı bilmez 
Onu sen senden iste, 
O senden ayrı olmaz 

Dünyaya gelen geçer
Bir bir şerbetin içer 
Bu bir köprüdür geçer
Cahiller onu bilmez 

Gelin tanış olalım
İsin kolayın tutalım 
Sevelim sevilelim
Dünya kimseye kalmaz 

Yunus sözün anlar isen
Mani'sini dinler isen 
Sana iyi dirlik gerek
Bunda kimseler kalmaz


Benim bunda kararım yok, 
Bunda gitmeye geldim. 
Bezirganım mataim çok, 
Alana satmağa geldim.
 
Ben gelmedim da'vi için 
Benim işim sevi için. 
Dostun evi gönüllerdir, 
Gönüller yapmağa geldim. 

Dost esruğu deliliğim, 
Aşıklar bilir neliğim, 
Devşuruben ikiliğim, 
Birliğe bitmeye geldim.
 
Yunus Emre aşık olmuş, 
Ma'şuka derdinden olmuş. 
Gerçek erin kapısında 
Ömrüm harcamaya geldim.


Yalancı dünyaya konup göçenler 
Ne söylerler ne bir haber verirler 
Üzerinde türlü otlar bitenler 
Ne söylerler ne bir haber verirler. 

Kiminin başında biter ağaçlar 
Kiminin başında sararır otlar 
Kimi masum kimi güzel yiğitler 
Ne söylerler ne bir haber verirler. 

Toprağa gark olmus nazik tenleri 
Söylemeden kalmış tatlı dilleri 
Gelin duadan unutman bunları 
Ne söylerler ne bir haber verirler. 

Yunus der ki gör taktirin işleri 
Dökülmüştür kirpikleri kaşları 
Başları ucunda hece taşları 
Ne söylerler ne bir haber verirler.


Sufiyim halk içinde tesbih elimden gitmez 
Dilim ma'rifet söyler gönlüm hiç kabul etmez 

Boynumda icazetim Riya ile taatim 
Endişem ayrık yerde gözüm yolum gözetmez 

Söylerim ma'rifeti saluslanırım kati 
Miskinliğe dönmeye gönlümden kibir gitmez 

Hoş dervişim sabrım yok dilimde inkarım çok 
Kulağımdan gireni hergiz içim işitmez 

Alem çıraktır sadir gönlüm bunu gözetir 
Nideyim Hak korkusu hergiz içimden gitmez 

Görenler elim öper tac'u hırkama bakar 
Şöyle sanırlar beni zerrece günah etmez 

Dışımda ibadetim sohbetim hoş taatim 
İç pazarda gelince bin yıllık ayar etmez 

Görenler sufi sanır selam verir utanır 
Onca is koparaydiı eleriben güç yetmez 

Dışım derviş içim bos dilim tatlı sözüm hoş 
İlla ettiğim işi dinin değşiren etmez 

Yunus eksikliğini Allah'ına arz eyle 
Onun keremi çoktur sen ettiğin ol etmez.


Yarab bu ne derttir derman bulunmaz 
Yar bu ne yaradır merhem bulunmaz 
Benim garip gönlüm aşktan usanmaz 
Varıp yare gider hiç geri dönmez 

Aşık olan gönül aşktan usanmaz 
Ahiret korkusun bir pula saymaz 
Aşk pazarıdır bu canlar satılır 
Satarsın bu canı hiç kimse almaz 
dönüp de bakmaz 

Dönüp sana öğüt verirler 
Dünya malı ile gözün boyarlar 
Aşk oldu deyi sala verirler 
Ölen hayvan olur 
Aşıklar ölmez...


Yar yüreğim yar, gör ki neler var, 
Bu halk içinde bize gülen var. 

Ko gülen gülsün, Hak bizim olsun, 
Gaafil ne bilsin, Hakk'ı seven var. 

Bu yol uzaktır menzili çoktur, 
Geçidi yoktur derin sular var. 

Girdik bu yola aşk ile bile, 
Gurbetlik ile, bizi salan var. 

Her kim merdane, gelsin meydane, 
Kalmasın cana kimde hüner var. 

Yunus sen bunda meydan isteme, 
Meydan içinde merdaneler var. 


Nazar eyle ıtırı, 

Bazar eyle götürü, 

Yaradılanı hoş gör, 

Yaradandan ötürü.
 
1

Biz kimseye kin tutmayız
Ağyar dahi dosttur bize
Kanda ıssızlık var ise
Mahalle-vü şardır bize

Adımız miskindir bizim
Düşmanımız kindir bizim
Biz kimseye kin tutmayız
Kamu alem birdir bize

Vatan bize cennetdürür
Yoldaşımız Hak'dürür
Haktan yana yönilecek
Başka yollar dardır bize

Dünya bir avrattır karı
Yoldan iltir niceleri
Sürün gitsin öyleleri
Onu sevmek ardır bize

Yunus aydur Allah deriz
Allah ile kapılmışız
Dergahına yüz tutuban
Hemen bir ikrardır bize
Yunus Emre
.......................................
2
Dağlar ile taşlar ile
Çağırayım Mevlam seni
Seherlerde kuşlar ile
Çağırayım Mevlam seni

Su dibinde mahi ile
Sahralarda ahü ile
Abdal olup yahu ile
Çağırayım Mevlam seni

Gökyüzünde İsa ile
Tur dağında Musa ile
Elimdeki asa ile
Derdi öküş eyyüb ile

Çağırayım Mevlam seni
Gözü yaşlı Yakub ile
Ol Muhammed mahbub ile
Çağırayım Mevlam seni

Bilmişim dünya halini
Terk ettim kıyl ü kalini
Baş açık ayak yalını
Çağırayım Mevlam seni

Yunus okur diller ile
Ol kumru bülbüller ile
Hakkı seven kullar ile
Çağırayım Mevlam seni

.....................................
3
Bir kez gönül yıktınısa
Bu kıldığın namaz değil
Yetmiş iki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil

Bir gönülü yaptın ise
Er eteğin tuttun ise
Bir kez hayır ettin ise
Binde bir ise az değil

Yol odur ki doğru vara
Göz odur ki Hak'kı göre
Er odur alçakta dura
Yüceden bakan göz değil

Erden sana nazar ola
İçin dışın pür nur ola
Beli kurtulmuştan ola
Şol kişi kim gammaz değil

Yunus bu sözleri çatar
Sanki balı yağa katar
Halka matahların satar
Yükü gevherdir tuz değil
Yunus Emre
...................................
4
Dolap niçin inilersin
Derdim vardır inilerim
Ben Mevlaya aşık oldum
Anın için inilerim

Benim adım dertli dolap
Suyum akar yalap yalap
Böyle emreylemiş Çalap
Derdim vardır inilerim

Beni bir dağda buldular
Kolum kanadım yoldular
Dolaba ıayık gördüler
Derdim var inilerim

Ben bir dağın ağacıyım
Ne tatlıyım ne acıyım
Ben mevlaya duacıyım
Derdim vardır inilerim

Dağdan kestiler hezenim
Bozuldu türlü düzenim
Ben bir usanmaz ozanım
Derdim var inilerim

Dülgerler her yanım yondu
Her azam yerine kondu
Bu iniltim Haktan geldi
Derdim vardır inilerim

Suyum alçaktan çekerim
Dönüp yükseğe dökerim
Görün ben neler çekerim
Derdim vardır inilerim

Yunus bunda gelen gülmez
Kişi muradına ermez
Bu fanide kimse kalmaz
Derdim var inilerim
Yunus Emre
..................................
5
İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin
Ya nice okumaktır

Okumaktan murat ne
Kişi Hak'kı bilmektir
Çün okudun bilmezsin
Ha bir kuru emektir

Okudum bildim deme
Çok taat kıldım deme
Eğer Hak bilmez isen
Abes yere yelmektir

Dört kitabın ma'nisi
Bellidir bir elifte
Sen elifi bilmezsin
Bu nice okumaktır

Yiğirmi dokuz hece
Okursun uçtan uca
Sen elif dersin hoca
Ma'nisi ne demektir

Yunus Emre der hoca
Gerekse bin var hacca
Hepisinden iyice
Bir gönüle girmektir
Yunus Emre
....................................
6
Acep şu yerde var mola
Şöyle garip bencileyin
Bağrı başlı gözü yaşlı
Şöyle garip bencileyin

Gezerim Rum'ıla Şam'ı
Yukarı illeri kamu
Çok istedim bulamadım
Şöyle garip bencileyin

Kimseler garip olmasın
Hasret oduna yanmasın
Hocam kimseler kalmasın
Şöyle garip bencileyin

Söyler dilim ağlar gözüm
Gariplere göynür özüm
Meğer ki gökte yıldızım
Şöyle garip bencileyin

Nice bu derd ile yanam
Ecel ere bir gün ölem
Meğer ki sinimde bulam
Şöyle garip bencileyin

Bir garip ölmüş diyeler
Üç günden sonra duyalar
Soğuk su ile yuyalar
Şöyle garip bencileyin

Hey Emre'm Yunus biçare
Bulunmaz derdime çare
Var imdi gez şardan şara
Şöyle garip bencileyin
Yunus Emre
......................................
7
Bana namaz kılmaz diyen
Ben kılarım namazımı
Kılarısam kılmazısam
Ol Hak bilir niyazımı

Hak'tan ayrı kimse bilmez
Kafir müselman kimdürür
Ben kılarım namazımı
Hak geçirdiyse nazımı

Ol nazı dergahtan geçer
Ma'ni şarabından içer
Hicabsız can gözüm açar
Kendisi siler gözümü

Gizli sözü şerheyleyip
Türlü nükteler söyleyip
Değme arif şerhetmeye
Bu benim gizli razımı

Sözüm ma'nisine erin
Bi-nişandan haber verin
Dertli aşıklara sorun
Bu benim dertli sözümü

Dost isteyen gelsin bana
Göstereyim dostu ona
Budur sözüm önden sona
Ben bilirim kendözümü

Yunus şimdi söyle sözün
Münkir ister istemesin
Pişir kurtar kendi özün
Arifler tatsın tuzunu
Yunus Emre
....................................
8
Ben yürürüm yane yane
Aşk boyadı beni kane
Ne akılem ne divane
Gel gör beni aşk neyledi

Gah eserim yeller gibi
Gah tozarım yollar gibi
Gah akanm seller gibi
Gel gör beni aşk neyledi

Akar sulayın çağlarım
Dertli ciğerim dağlarım
Şeyhim anuban ağlarım
Gel gör beni aşk neyledi

Ya elim al kaldır beni
Ya vaslına erdir beni
Çok ağlattın güldür beni
Gel gör beni aşk neyledi

Ben yürürüm ilden ile
Şeyh anarım dilden dile
Gurbette halim kim bile
Gel gör beni aşk neyledi

Mecnun oluban yürürüm
O yari düşte görürüm
Uyanıp melfil olurum
Gel gör beni aşk neyledi

Miskin Yunus biçareyim
Baştan ayağa yareyim
Dost ilinden avareyim
Gel gör beni aşk neyledi
Yunus Emre
.............................................
9
Mansur idim ol zamanda
Onun için geldim bunda
Külümü göğe savurup
Ben enel Hak oldum ahi

Ne ola yanam dağılam
Ne dara çıkam boğulam
İşim bitince yürüyem
Teferrüçe geldim ahi

Mümin oldum yoksul iken
Benim oldu kevn ü mekan
Şarka vü garba ser-teser
Yere göğe doldum ahi

Suret topraktır diyeni
Gönlüm kabul etmez anı
Bu toprağın cevherini
Hazrete irdürdüm ahi

Nitekim ben beni buldum
Bu oldu kim Hak'kı gördüm
Korkum onu buluncaydı
Korkudan kurtuldum ahi

Yunus kim öldürür seni
Veren alır gene canı
Bu canlara hükmedeni
Kim idüğün bildim ahi
Yunus Emre
......................................
10
Aşkın aldı benden beni
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dünü günü
Bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinirim
Ne yokluğa yerinirim
Aşkın ile avunurum
Bana seni gerek seni

Aşkın aşıklar öldürür
Aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni

Aşkın şarabından içem
Mecnun olup dağa düşem
Sensin gün be gün endişem
Bana seni gerek seni

Sufilere sohbet gerek
Ahilere ahret gerek
Mecnunlara Leyla gerek
Bana seni gerek senİ

Eğer beni öldüreler
Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra
Bana seni gerek seni

Yunus'dürür benim adım
Gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni
Yunus Emre
........................................
11
Şol Cennetin ırmakları
Akar Allah deyu deyu
Çıkmış İslam bülbülleri
Öter Allah deyu deyu

Salınır Tüba dalları
Kur'an okur hem dilleri
Cennet bağının gülleri
Kokar Allah deyu deyu

Kimi yiyip kimi içer
Hep melekler rahmet saçar
İdris nebi hulle biçer
Diker Allah deyu deyu

Altındandır direkleri
Gümüştendir yaprakları
Uzandıkça budakları
Biter Allah deyu deyu

Aydan arıdır yüzleri
Misk-ü amberdir sözleri
Cennet'te huri kızları
Gezer Allah deyu deyu

Hakka aşık olan kişi
Akar gözlerinin yaşı
Pür nur olur içi dışı
Söyler Allah deyu deyu

Ne dilersen Hak'tan dile
Kılavuzla gir bu yola
Bülbül aşık olmuş güle
Öter Allah deyu deyu

Açıldı gökler kapısı
Rahmetle dolu hepisi
Sekiz Cennet'in kapısı
Açar Allah deyu deyu

Rıdvan-dürür kapı açan
İdris-dürür hulle biçen
Kevser şarabını içen
Kanar Allah deyu deyu

Miskin Yunus var dostuna
Koma bu günü yarına
Yarın Hakk'ın divanına
Varam Allah deyu deyu
Yunus Emre
...............................................
12
Ali almış sancağını eline
Çekilip giderler mahşer yerine
Hasan'ı Hüseyn'i almış yanına
Ah ümmetim deyu ağlar Muhammed

Kıyamet kopıcak canlar uyanır
Kamil derviş mürşidine dayanır
Yüzün yere koymuş Hak'ka yalvarır
Ah ümmetim deyu ağlar Muhammed

Üryan olmuş yatar o zayıf tenler
Sararmış benizler söylemez diller
Mahşer yerine cem olmuş erenler
Ah ümmetim deyu ağlar Muhammed

Yunus eder gelin kadrin bilelim
Fırsat elde iken tevhid edelim
Ruhu için salavat getirelim
Ah ümmetim deyu ağlar Muhammed

Yunus Emre
.............................................
Unutmayalar

Arifler ortasında sofuluk satmayalar
Çün sufiye ihlas oldu aşka riya katmayalar

Ye gel bildiğinden ayıt yahut bilenlerden işit
Teslimin ucunu tutup hiç sözü uzatmayalar

Mumsuz baldır şeriat tortusus yağdır hakıykat
Dost için balı yağa ne için katmayalar

Kıymetin duyar isen neye değer iş bu dem
Erenlerin ma'nisin bilmeze satmayalar

Miskin Adem yanıldı uçmakta buğday yedi
İşi Hak'tan bilenler Şeytan'dan tutmayalar

Şirin hulklar eylegil tatlı sözler söyle gil
Sohbetlerde Yunus'u hergiz unutmayalar.

Yunus Emre
........................................................



NİÇİN AĞLARSIN BÜLBÜL HEY

Sen burda garip mi geldin
Niçin ağlarsın bülbül hey
Yorulup iz mi yanıldın
Niçin ağlarsın bülbül hey

Karlı dağlardan mı aştın
Derin ırmaklar mı geçtin
Yârinden ayrı mı düştün
Niçin ağlarsın bülbül hey

Hey, ne yavuz inilersin
Benim derdim yenilersin
Dostu görmek mi dilersin
Niçin ağlarsın bülbül hey

Kal'alı şehir mi yıkıldı
Ya nam-u arın mi kaldı
Gurbette yârin mi kaldı
Niçin ağlarsın bülbül hey

Gulistanlarda yaylarsın
Taze gülleri yeğlersin
Yavlak zarılık eylersin
Niçin ağlarsın bülbül hey

Uykudan gözüm uyandı
Uyandı kana boyandı
Yandı sol yüreğim yandı
Niçin ağlarsın bülbül hey

N'oldu şu Yunus'a n'oldu
Aşkın deryasına daldı
Yine baharistan oldu
Niçin ağlarsın bülbül hey
......................................
HAK CİHANA DOLUDUR

Hak cihana doludur
Kimseler Hakk'ı bilmez
Onu sen senden iste
O senden ayrı olmaz

Dünyaya inanırsın
Rızka benimdir dersin
Niçin yalan söylersin
Çün sen dediğin olmaz

Ahret yavlak ıraktır
Doğruluk key yaraktır
Ayrılık sarp firaktır
Hiç varan geri gelmez

Dünyaya gelen göçer
Bir bir şerbetin içer
Bu bir köprüdür geçer
Cahiller onu bilmez

Gelin tansık edelim
İşin kolayın tutalim
Sevelim sevilelim
Dünyaya kimse kalmaz

Yunus sözün anlarsan
Manasını dinlemez
Sana bir dirlik gerek
Burda kimsen kalmaz
.......................................
GELİN EY KARDEŞLER

Gelin ey kardeşler gelin
Bu menzil uzağa benzer
Nazar kıldım şu dünyaya
Kurulmuş tuzağa benzer

Bir pirin eteğin tuttum
"Ana beni" deyip gittim
Nice yüzbin günah ettim
Her biri de bir dağa benzer

Çağla Derviş Yunus çağla
Sen özünü Hakk'a bağla
Ağlar isen haline ağla
Erdem vefa yoğa benzer
........................................
ŞÖYLE GARİP BENCİLEYİN

Acep şu yerde varm'ola
Şöyle garip bencileyin
Bağrı başlı gözü yaşlı
Şöyle garip bencileyin

Gezdim urum ile şamı
Yukarı illeri kamu
Çok istedim bulamadım
Şöyle garip bencileyin

Kimseler garip olmasın
Hasret oduna yanmasın
Hocam kimseler duymasın
Şöyle garip bencileyin

Söyler dilim ağlar gözüm
Gariplere göynür özüm
Meğer ki gökte yıldızım
Şöyle garip bencileyin

Nice bu dert ile yanam
Ecel ere bir gün ölem
Meğer ki sinimde bulam
Şöyle garip bencileyin

Bir garip ölmüş diyeler
Üç günden sonra duyalar
Soğuk su ile yuyalar
Şöyle garip bencileyin

Hey Emre'm Yunus biçare
Bulunmaz derdine çare
Var imdi gez şardan şara
Şöyle garip bencileyin
.........................................


GÖNÜL ARZULAR SENİ

Arayı arayı bulsam izini
İzinin tozuna sürsem yüzümü
Hakk nasip eylese görsem yüzünü
Ey sevdiğim gönül arzular seni

Yitirdim o dostu bilmem ne yanda
Sevgisi gönülde muhabbet canda
Yarın mahşer günü ulu divanda
Ey sevdiğim gönül arzular seni

Yunus senin methin eder dillerde
Sevilirsin bütün bu gönüllerde
Ağlayı ağlayı gurbet ellerde
Ey sevdiğim gönül arzular seni
..............................................


ÇEKE GELDİ ÇEKE GİDER

Aşkın odu ciğerimi
Yaka geldi yaka gider
Garip başım bu sevdayı
Çeke geldi çeke gider

Kâr etti firak canıma
Aşık oldum cananıma
As zencirin dost boynuma
Taka geldi taka gider

Sadıklar durur sözüne
Gayri görünmez gözüne
Bu gözlerim dost yüzüne
Baka geldi baka gider

Bülbül eder ah-ü figan
Hasret ile yandı bu can
Benim gönülcüğüm ey can
Hakk'a geldi Hakk'a gider

Arada olmasın asi
Onulmaz bağrımın başı
Gözlerimin kanlı yaşı
Aka geldi aka gider

Miskin Yunus'un sözleri
Efgan eder bülbülleri
Dost bahçesinin gülleri
Koka geldi koka gider
...................................


GEL GİDELİM DOSTA GÖNÜL

Bir karardan durmayalım
Gel gidelim dosta gönül
Hasretinden yanmayalım
Gel gidelim dosta gönül

Kılavuz ol gönül bana
Gel gidelim yârdan yana
Canım kurbandır canana
Gel gidelim dosta gönül

Kara haberin almadan
Can bedenden ayrılmadan
Azrail bizi bulmadan
Gel gidelim dosta gönül

Gerçek murada varalım
Yârin hatırın soralım
Yunus Emre'yi alalım
Gel gidelim dosta gönül

.........................................


KALANLARA SELAM OLSUN

Bu dünyadan gider olduk
Kalanlara selam olsun
Bizim için hayır dua
Kılanlara selam olsun

Ecel büke belimizi
Söyletmeye dilimizi
Hasta iken halimizi
Soranlara selam olsun

Tenim ortaya açıla
Yakasız gömlek biçile
Bizi bir aşan vech-ile
Yunanlara selam olsun

Azrail alır canımız
Kurur damarda kanımız
Yuyacağın kefenimiz
Saranlara selam olsun

Sala verile kasdimize
Gider olduk dostumuza
Namaz için üstümüze
Duranlara selam olsun

Dünyaya gelenler gider
Hergiz gelmez yola gider
Bizim halimizden haber
Soranlara selam olsun

Miskin Yunus söyler sözün
Yaş doldurmuş iki gözün
Bizi bilmeyen ne bilsin
Bilenlere selam olsun

.............................................


GÖZÜM YAŞI DİNMEZ BENİM

Deniz oldu birkaç kadeh, susaşlığım kanmaz benim
İniltilerim kesilmez gözüm yaşı dinmez benim

Gel varalim bizim ile ki giresin bahçelere
Daim öter bülbülleri gülistanım solmaz benim

Bizim ilin bahçeleri daim tazedir gülleri
Ma'muredürür bostanım ağyar gülüm üzmez benim

Mansur kadehin nice kez ma'şuka sundu elime
Dört yanımda od vurdular kimse halim bilmez benim

Yana yana kul oluban sen ma'şukanın yolunda
Günde bin kez yanar isem dosttan yüzüm dönmez benim

Canım aşkın külüngüne Ferhat olup tuttum başım
Daim dağları keserim Şirin'im hiç sormaz benim

Yunus eydür ey sultanım, aşkın ile yandı canım
Gel kılar isen dermanım artık canım ölmez benim
....................................................................


DURUN DURUN AŞKA SELA

Divaneler divaneler
Durun durun aşka sela
Aşk esriği mestaneler
Durun durun aşka sela

Mest-i elestler kandaksız
Mestane mestler kanatsız
Saki duruptur çanaksız
Durun durun aşka sela

Merdaneler merdaneler
Erlik demi bu gündürür
Baş verüben can terkini
Vurun vurun aşka sela

Ey nice hamle idelim
İşbu fenadan gidelim
Binin binin şevk atalım
Sürün sürün aşka sela

Muhabbet yoluna girip
Aşktan dava kılan kişi
Tan eylemiş aşıklara
Görün görün aşka sela

Akıl ne bilir aşkı kim
Mağrur oluptur aklına
Aşkı bu gün bu Yunus'a
Sorun sorun aşka sela
.......................................


ELHAMDÜLİLLAH

Haktan gelen şerbeti içtik elhamdulillah
Şol kudret denizini geçtik elhamdulillah
Şol karşıki dağları meşeleri bağları
Sağlık safalık ile aştık elhamdulillah

Kuru idik yaş olduk kanatlandık kuş olduk
Birbirmize eş olduk uçtuk elhamdulillah
Vardığımız illere şol safa gönüllere
Halka tapduk manisin saçtık elhamdulillah

Beri gel barışalım yad isen bilişelim
Atımız eğerlendi estik elhamdulillah
İndik Rum'u kışladık çok hayır şer işledik
Uş bahar geldi geri göçtük elhamdulillah

Dirildik pınar olduk irkildik ırmak olduk
Artık denize dolduk taştık elhamdulillah
Taptuğun tapusuna kul olduk kapusuna
Yunus miskin çiğ idik piştik elhamdulillah
.......................................................


HAK ÇALABIM

Hak çalabım hak çalabım sencileyin yok çalabım
Günahlarımız yarlığa ey rahmeti çok çalabım
Ben eydürem kim ey gani nedir bu derdin dermanı
Zinhar esirgeme beni aşk oduna yak çalabım

Kullar senin sen kulların günahları çok bunların
Uçmağına koy bunları binsinler burak çalabım
Ne sultan ne baylardasın ne köşk ü saraylardasın
Girdin miskinler gönlüne edindin durak çalabım

Ne ilmim var ne taatım ne gücüm var ne takatım
Meğer senin inayetin kıla yüzüm ak çalabım
Yarlığağıl sen Yunus'u günahlı kulların ile
Eğer yarlıgamaz isen key katı firak çalabım
...............................................................


DOLAP NİÇİN İNİLERSİN

Dolap niçin inilersin
Derdim vardır inilerim
Ben Mevlaya aşık oldum
Anın için inilerim

Benim adım dertli dolap
Suyum akar yalap yalap
Böyle emreylemiş çalap
Derdim vardır inilerim

Beni bir dağda buldular
Kolum kanadım yoldular
Dolaba layık gördüler
Derdim var inilerim

Ben bir dağın ağacıyım
Ne tatlıyım ne acıyım
Ben mevlaya duacıyım
Derdim vardır inilerim

Dağdan kestiler hezenim
Bozuldu türlü düzenim
Ben bir usanmaz ozanım
Derdim var inilerim

Dülgerler her yanım yondu
Her azam yerine kondu
Bu iniltim Haktan geldi
Derdim vardır inilerim

Suyum alçaktan çekerim
Dönüp yükseğe dökerim
Görün ben neler çekerim
Derdim vardır inilerim

Yunus bunda gelen gülmez
Kişi muradına ermez
Bu fanide kimse kalmaz
Derdim var inilerim


 
 
  Bugün 2 ziyaretçi (28 klik) kişi burdaydı!  
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=
En güzel şiirde nefret yoktur,kavga yoktur,kin yoktur;sadece sevgi vardır.